ANGELO ROMANO

Angelo Romano

Angelo Romano to szwajcarski kurator działający obecnie w Zurychu i Szanghaju. Interesuje go, w jaki sposób sztuka może poruszać problemy społeczne, eksperymentuje także z przekraczaniem ograniczeń przestrzeni wystawienniczej. Romano postrzega wystawę jako platformę komunikacji. Od dłuższego czasu prowadzi badania nad użyciem nowych metod wystawienniczych, umożliwiających w innowacyjny sposób zaangażowanie szerokiego grona odbiorców i zachęcenie ich  do rozmowy dotyczącej  istotnych dla danego społeczeństwa kwestii. Podczas swojego pobytu w Poznaniu Romano będzie realizował kuratorski projekt zatytułowany: „How do we think about art. Community and cooperation – alternative models of society – the transformation of the medium” („W jaki sposób myślimy o sztuce? Społeczność lokalna i współpraca – alternatywne modele społeczne – transformacja środka”). Podstawą projektu są prowadzone przez kuratora badania przestrzeni wystawienniczej, które mają na celu wzbogacenie jej możliwości jednak bez konieczności wykraczania poza zinstytucjonalizowane ramy  

Dorobek

Angelo Romano swoją obecną pasję zapoczątkował nauką na Uniwersytecie Sztuki w Zurychu, gdzie ukończył kierunek Arts in Media & Art, a później w Akademii Projektowania w Basel (Szwajcaria), gdzie uzyskał stopień magistra. Pracował przy wystawach:

  • „Cadavre L`espace (Falts) Exquis” (Stadtgalerie w Bernie, Szwajcaria),
  • „Dendigesign Price Switzerland” Swiss Cities Pavilion, World Expo 2010 (Szanghaj),
  • „Call me Switzerland” Swiss Cities Pavilion, World Expo 2010 (Szanghaj).

Brał udział w wielu projektach, m.in. w badaniach prowadzonych z ramienia Academy of Art and Design, dotyczących homoseksualizmu i zjawiska postkolonializmu w miastach chińskich. Obecnie pracuje nad publikacją „Gramatyka przestrzeni artystycznej” (Institute for Contemporary Art Research, Zurych, Szwajcaria).

Opis projektu rezydencyjnego MPRA

Projekt badawczy realizowany podczas rezydencji w Polsce opiera się na problemie zajmującym centralny punkt we współczesnym dyskursie artystycznym, a mianowicie kwestii powiązań pomiędzy sztuką a społeczeństwem.  Kuratora interesuje bowiem w jakim stopniu połączenie to zostaje zrealizowane. Stąd też poddaje refleksji zarówno samą przestrzeń wystawienniczą istniejącą w zinstytucjonalizowanych ramach, a także nowe metody i sposoby wystawiania tak, aby możliwe stało się poszerzenie samej idei przestrzeni ekspozycyjnej bez wykraczania poza jej instytucjonalne ramy. Z drugiej strony wystawa ma poruszyć problemy społeczne i kulturowe istotne dla badań nad polskim społeczeństwem. Na cały projekt składać się będą:

  1. Wykład dla studentów Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (11 kwietnia 2012).
  2. Organizacja trzech warsztatów dla lokalnych i zagranicznych artystów oraz publiczności:
    • z Danielem Kurjakoviciem (Muzeum Narodowe w Poznaniu, 17-18 kwietnia 2012),
    • z Alainem Kantarjianem (tbc),
    • z Laurą Kalauz i Martinem Schickiem (Centrum Kultury Zamek, 19-21 maja 2012).
  3. Performance Laury Kalauz i Martina Schicka (Centrum Kultury Zamek, 19 maja 2012).
  4. Otwarta sesja krytyczna w Galerii Arsenał (Galeria Miejska Arsenał, 23 maja 2012).
  5. Wystawa finałowa z udziałem polskich i zagranicznych artystów (tbc).

Romano w trakcie swojego pobytu prowadzić będzie poszukiwania alternatywnych modeli społecznych. Artysta pragnie zrealizować wystawę dotyczącą lokalnej społeczności, której celem będzie wskazanie problemów istotnych dla polskiego społeczeństwa oraz refleksja nad nimi. Punktem wyjścia dla wystawy w Poznaniu będzie projekt zrealizowany przez kuratora w Swiss Pavilion podczas World Expo 2010 w Szanghaju, który polegał na nawiązaniu relacji pomiędzy publicznością a artystami komunikującymi się z widzami za pomocą programu Skype podczas transmisji na żywo. Powstała w ten sposób swoista interakcja społeczna poprzez skonfrontowanie biografii artystów i poruszanych przez nich problemów, z włączeniem w nią całej publiczności. W oparciu o podobną konwencję ma zostać zrealizowany projekt w Polsce, gdyż Romano pragnie zaprosić do współpracy czterech artystów poznańskich, z którymi połączenia poprzez komunikator Skype zostaną wyświetlone na ścianach galerii podczas planowanej wystawy. Artyści będą znajdować się w miejscach istotnych dla tematyki swoich działań, zaś poruszać będą problemy istotne dla badań społecznych. Wystawa obejmie także prace fotograficzne Alaina Kantarjiana, ukazujące społeczność Bejrutu.

Współpraca artystyczna przy projekcie rezydencyjnym

Daniel Kurjaković
Daniel Kurjaković to pisarz, kurator i dyrektor artystyczny Burger Collection w Hong Kongu. Obecnie pracuje nad projektem „Taki był problem z Arystotelesem” dla Radio France. Jest także przewodniczącym Komisji Sztuki w Muzeum Sztuki w Zurychu i wykładowcą na Uniwersytecie Artystycznym w Zurychu.

Podczas spotkania z Kurjakoviciem w ramach projektu Angelo Romano, planowana jest dyskusja, dla której punktem wyjścia będzie scena z filmu „Fahrenheit 451” oraz pytanie czym są alternatywne modele społeczeństwa i środki przekazu oraz samo pojęcie transformacji medium. Celem zaś będzie próba wskazania owych alternatywnych modeli, a także refleksja dotycząca kwestii stworzenia przez artystę i jego sztukę platformy do rozważań o problemach społecznych.
Więcej: www.quadrilogy.org

Alain  Kantarjian
Alain  Kantarjian to artysta pochodzący z Bejrutu, którego prace fotograficzne dotykają marginalizowanej społeczności żyjącej na granicy Bejrutu. Społeczność ta jest przykładem alternatywnego modelu społecznego. Celem spotkania z artystą będzie zatem poruszenie problemu pracy artysty i społeczności marginalizowanych jednak nie tylko w wymiarze teoretycznym, jak w warsztatach z Kurjakoviciem, ile w praktycznym – spotkanie to ma przybrać formę warsztatów artystycznych.
Więcej: www.alainkantarjian.info

Laura Kalauz i Martin Schick
Laura Kalauz to artystka pochodząca z Argentyny, gdzie ukończyła studia na Uniwersytecie w Buenos Aires, na wydziale Nauk Komunikacji Społecznej.
Martin Schick jest artystą pochodzącym ze Szwajcarii. Ukończył Uniwersytet Artystyczny w Bernie na wydziale teatrologii. Zajmuje się zarówno teatrem, jak i tańcem.
Ich współpraca artystyczna opierająca się m.in na działaniach typu performance, dotyka zagadnienia zależności modelu komunikacji społecznej od konwencji (artystycznej lub politycznej). Współpraca ta zaowocowała stworzeniem w 2011 roku przedstawienia „CMMN SNS PRJCT” dotyczącego relacji społecznych. Artyści zaproponowali w nim nowe możliwości handlu i formy wymiany w konwencji teatralnej. Ich działanie, łączące intymność z nieznajomością, staje się płaszczyzną relacji pomiędzy podglądaniem a uczestnictwem. Teatralny performance, włączający do aktywnego udziału publiczność, choć sięga granic fikcji, podejmuje problem transformacji medium, którym interesuje się w swych badaniach Romano.
Więcej: www.kalauzschick.wordpress.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *