VERONIKA TZEKOVA

Osiągnięcia zawodowe

Veronika Tzekova zajmuje się sztuką, performance’em w przestrzeni miejskiej i opracowaniem strategii kreatywnych. Głównym obszarem jej przemyśleń i działań artystycznych są sztuki piękne, rozmaite przestrzenie publiczne i miejskie wyobrażenia.

Artystka zdobyła tytuł magistra sztuk pięknych w Holenderskim Instytucie Sztuki (Dutch Art Institute, DAI) i wzięła udział w podyplomowym interdyscyplinarnym programie badawczym z zakresu sztuk wizualnych i mediów w Enschede w Holandii w 2001. W 2004/2005 roku uczestniczyła w „Transnational Spaces”, programie podyplomowym organizowanym przez Fundację Bauhaus w Dessau. Jej projekty i prace prezentowano podczas wystaw indywidualnych i grupowych w Belgii, Francji, Słowenii, Luksemburgu, Austrii, Włoszech, Serbii, Niemczech, Turcji, Holandii, Grecji, Słowacji, USA, Kanadzie i Bułgarii.

Veronika uczestniczyła w wielu programach rezydencyjnych w Austrii, Turcji, Francji, Luksemburgu, Szwajcarii i Włoszech. W 2012 wzięła udział w programie wymiany dla rezydentów pomiędzy Austrią i dziewięcioma krajami nad Morzem Czarnym „BLACK SEA CALLING”, prowadzonym przez Cultural City Network Graz i wyróżnionym nagrodą Bank Austria. Właśnie dołączyła do programu MPRA w Poznaniu, a w planach ma rezydencję w Laboratorium Studiów nad Sztuką i Kulturą (Art and Cultural Studies Laboratory) w Erywaniu. Zdobyła grant UniCredit dla Międzynarodowego Programu Rezydencji UNIDEE organizowanego przez Cittadellarte – Fondazione Pistoletto w Biella we Włoszech w 2010.

W 2011 Veronikę Tzekovą nominowano do wielu nagród, w tym „GO11 AWARD FOR URBAN ALTERNATE USE” za projekt „Space Appropriator#3/ Junior Pro-Ball”.

Veronika Tzekova, „Space Appropriator#3/ Junior Pro-Ball”, 2011

Veronika Tzekova jest autorką rozpoczętego w 2011 projektu „Urban Olympics 2011” w Sofii. W 2012 projekt został rozbudowany i wprowadzony w rozmaite miasta, przestrzenie i konteksty miejskie, czego przykładem jest cykl „PARK&PLAY” w Graz. W 2012, we współpracy z innymi uczestnikami, artystka rozwija także projekt „Challenged Games”, którego elementy pojawiły się już na festiwalu „Include the City” w Burgas w Bułgarii, w „Centrum galery” w Graz i podczas „Sofia Design Week 2012”.

Veronika Tzekova, „Game Over”, 2012

Jej twórczość z ostatnich kilku lat, inspirowana przestrzenią miejską, obraca się wokół środowiska miejskiego postrzeganego zarówno jako odrębne zjawisko, jak i rezultat obecnych gwałtownych zmian społeczno-ekonomicznych.

Veronika Tzekova, „Space Appropriator #4/ Ludo KD #2”, 2012

Tymczasowe procesy miejskie i ich przejawy wizualne interesowały ją jako artystkę już od dłuższego czasu. Do tej pory w badaniach terenowych i pracach artystycznych skupiała się na relacjach z dzielnicami miejskimi w miastach takich jak Sofia, Dessau, Berlin, Stambuł, Giverny, Biella i San Remo, traktując je jako inspirację. W codziennych zjawiskach które inni uznaliby za banalne, ona znajduje często bogactwo skoncentrowanych informacji o czasie i obyczajach, z których właśnie takie tymczasowe procesy miejskie się wywodzą. W 2005 zaowocowało to pomysłem na projekt EuroMosque, zorganizowanym jako część Transnational Spaces, projektu Fundacji Bauhaus w Dessau, i stworzeniem serii pomników tymczasowych procesów, takich jak „Reconstructed Identity” (2005), „WUMAMPAROI #1” (2008-obecnie), „Space NRGZer #4” (2010) i „Dadissuasori” (2010).

Veronika Tzekova, „Reconstructed Identity”, 2002-2005

Veronika Tzekova, „WUMAMPAROI (When You Make a Mistake Put a Rose on It)”, 2008-w trakcie

Od zeszłego roku Veronika skupia się zwłaszcza na elementach tkanki miejskiej i małej architektury (cykle „Space NRZers” and „Space Appropriators”), wymyślając przestrzeń publiczną na nowo poprzez jej użycie. Oba cykle to interwencje w elementy obszarów publicznych, które artystka uważa za „chore”. Pochodzą z rozmaitych krajów, gdzie przebywała przez krótszy lub dłuższy czas. Dostęp do miejsc działania Veroniki nie jest ograniczony, a jej interwencja jest dodatkiem, który zmienia energię, wygląd, znaczenie lub funkcję miejsca. Veronika bada również i kwestionuje kluczową rolę projektowania przestrzeni publicznej jako pośrednika idei i motywacji dla wzorców zachowań.

Veronika Tzekova, „Space NRGZer #1”, 2010

Wiele z jej projektów jest osadzone w kontekście kulturowym danego miejsca i może być postrzegane jako sztuka zaangażowana społecznie, pokazująca potrzebę komunikacji w konkretnych miejscach i sytuacjach. Z zasady ich celem jest kondensacja wizualna przekazu, identyfikacja problemu i podkreślenie jego wagi.

Veronika Tzekova, „Space NRGZer #4”, 2010

www.vimeo.com/veronikatzekova

www.artnews.org/veronikatzekova

Projekt rezydencyjny dla MPRA

Głównym projektem rezydencyjnym Veroniki jest „FOOOOTBALLLL”. „FOOOOTBALLLL”, instalacja land art w postaci gry na świeżym powietrzu. Kształt boiska to zwykłe boisko futbolowe, do którego prostopadle dołączono drugie takie samo. Gra się tylko jedną piłką, ale nowy rozkład boiska podwaja liczbę drużyn i linii bramkowych. Możliwość zdobycia gola jest trzy razy większa, tak samo jak liczba przeciwników. Zwiększa się poziom trudności, ale też szanse na zwycięstwo.

Veronika Tzekova, „FOOOOTBALLLL”, 2010-w trakcie, szkic projektu

Pole gry będzie miało wymiary i skalę zwyczajnego boiska futbolowego (chociaż rozmiary i materiał wykorzystany do budowy można dostosować do warunków) i zostanie zainstalowane jako dzieło land art, które może również funkcjonować jako gra w przestrzeni publicznej i w naturalnym otoczeniu.

Veronika Tzekova, „FOOOOTBALLLL”, 2010-w trakcie, wizualizacja projektu w Poznaniu

: :: ::

Jako artystka i performerka miejska, Veronika wykorzystuje ostatnio ustrukturyzowane (gry) i nieustrukturyzowane (zabawki) formy zabawy.

„Challenged Games (The plausible possible or Monuments to CHAlleNGE)” opiera się na znanych i lubianych grach i zabawkach, zmieniając je według autorskiej koncepcji Veroniki i łącząc sztukę konceptualną i projektowanie. Projekt „FOOOTBALLL” jest częścią serii.

Nic tak nie rozgrzeje umysłu jak gra. To sposób nauki nie tylko dla dzieci. Można ją zastosować do rozmaitych czynności: gry przedmiotami, gry ruchowe, gry społeczne, gry opartej na wyobraźni, gry rytualnej itd. Gra rozwija zdolność przystosowawczą, przyśpiesza dojrzałość emocjonalną, poprawia zdolność podejmowania decyzji i rozwiązywania problemów oraz kształci empatię. Zabawa to nasze naturalne prawo i niezwykła siłą, która zmienia rzeczywistość.

Gra to nie anarchia. Kieruje się zasadami i kodeksem postępowania, ma określone składowe i reguły. W „Challenged Games” jedna z nich jest „podmieniona”, stawiając wyzwanie inteligencji graczy. Uczestnicy muszą zmienić się i dostosować do nowych reguł, a to niezbędne narzędzie, aby konstruktywnie przemyśleć i twórczo zmieniać własne otoczenie.

„Challenged Games” to sugestywne formy gry z rutyną, ustalonymi zasadami i przekonaniami oraz status quo. Znane i lubiane gry i zabawki wymyśla się na nowo, przekształca w najniezwyklejsze sposoby i przedstawia odbiorcom tak, aby pobudzić ich inteligencję i zaangażowanie społeczne. Twórczy recykling najprostszych narzędzi nauczania, takich jak gry i zabawki, zmienia układ wspomnień i przyzwyczajeń, poszerzając horyzont doświadczeń emocjonalnych i intelektualnych jednostki, wyzwalając nieokiełznaną kreatywność i dzień za dniem zmieniając mentalność, zachowanie i reakcje uczestników.

Idea „Challenged Games”:

– Zakwestionować miejsce jednostki w społeczeństwie, decyzje, zaangażowanie i wymianę społeczną, wyzwolić nowe pokłady komunikacji I rywalizacji.

– Podważać zasady żartobliwie, lecz na poważnie.

– Może zostać wykorzystany jako środek do zgromadzenia większej grupy osób, zarówno podczas spontanicznej gry, jak i w niektórych przypadkach w postaci zorganizowanych drużyn. Oryginalność koncepcji, mieszanka znanego i nieznanego pomysłu na grę stawia nowe wyzwania i motywuje ludzi, by odwiedzili miejsce gry i poćwiczyli ciało, umysł i umiejętności społeczne, grając w „Challenged Games”.

– „Challenged Games” mogą stać się wizualną ikoną. Uczestnictwo w grze jest ważne, ale nie najważniejsze. Najważniejsze, by ludzie zaczęli stawiać sobie pytania: „A co, jeśli…?” Wszyscy chcemy, y dano nam szansę, ale razem z możliwościami zazwyczaj pojawiają się trudności. Cieszymy się na zmiany, ale obawiamy wyzwań, które im towarzyszą. Zmieniając początkowy stopień trudności gry, „Challenged Games” zachęcają umysły odbiorców do zmian i pomagają im lepiej funkcjonować w świecie, który oferuje wiele szans, ale też wiele trudności.

„Challenged Games” mówią też (ale nie tylko) o:

  • Sztuce w przestrzeni publicznej;
  • Krea(k)tywności w przestrzeni publicznej i wobec niej
  • Space NRGZing (napełnianiu przestrzeni energią);
  • Space Appropriation (przywłaszczaniu przestrzeni);
  • Grach jako metodzie na podkreślenie konfliktu interesów w przestrzeni publicznej;
  • Projektowaniu z miastem zamiast projektowaniu miasta.

:: :: ::

Poza prowadzeniem głównego projektu, Veronika zaangażuje się w imprezę In Conversation „The Challenges of Games – from the reality and back” wspólnie z kuratorką wystawy „Magia gier” w Muzeum Archeologicznym w Poznaniu, Agnieszką Stempin.

Veronika Tzekova, „PARK&PLAY #3” (Chess), 2012

Artystka poprowadzi również dwa warsztaty we współpracy z Concordia Design Center. Warsztat „GRA bez GRAnic” zachęci uczestników, by obserwowali i aktywnie reagowali na otoczenie, odrzucili bierny konsumpcjonizm, szukali nowych funkcji przedmiotów i potencjału sytuacji oraz odkryli, że gra nie jest ograniczona przestrzenią i dostępnością akcesoriów, a rekwizyty można znaleźć wszędzie. Specjalnie dla warsztatów firma VOX Furniture stworzy specjalne wersje jednego ze swoich produktów przeznaczone do gier oraz „Puzzlowe Kółko i Krzyżyk”, część cyklu „Fused Games”, którą będzie można wykorzystać na innym z ich produktów.

Veronika Tzekova, „Puzzled Tic-tac-toe”, 2012

Tekst i zdjęcia © Veronika Tzekova

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *